Water is een kostbaar goed. Zonder water is geen leven mogelijk.
Ook in ons land is het belangrijk om verstandig om te springen met onze voorraad water. Denk maar aan de droge zomer van vorig jaar.
Door de klimaatverandering zullen we steeds vaker met zulke situaties rekening moeten houden.
Onderzoek leert dat de landen in het Midden-Oosten het meest risico lopen voor een structureel watertekort in de volgende decennia, maar ook India loopt gevaar. Het land kijkt nu al aan tegen een beperkte watervoorraad en de problemen zullen met de groeiende bevolking alleen maar groter worden. Dit is ook te wijten aan de groei van de industriële landbouw, de industrie en de jarenlange verwaarlozing van de drinkwatervoorziening door de regering.
We hebben de signalen gezien tijdens onze projectreizen: rivieren waren kleine beekjes geworden, grote wateropvangbekkens stonden droog.
Ook de opslag en verwerking van vervuild water schiet schromelijk te kort.
Een goede of slechte moesson is in India voorpaginanieuws. De beschikbaarheid van water bepaalt voor een groot deel de oogst en daarmee het inkomen van de boer. In een land waar meer dan de helft van de bevolking afhankelijk is van de landbouw (meer dan 600 miljoen mensen) heeft de moesson een belangrijke impact op de gehele economie. In grote delen van het land wordt grondwater gebruikt voor irrigatie. Veelal met dieselpompen omdat de aanvoer van elektriciteit vaak onzeker is. Beschikbaarheid van –goedkope- energie, water en voedsel zijn in India dus sterk aan elkaar gekoppeld.
In een land zonder gestructureerd waterbedelingssysteem leidt dit tot problemen, zeker voor het deel van de bevolking die zich moet behelpen met een schaars inkomen. De arme bevolking is aangewezen op een algemene waterput in het dorp, in de stad op grote wateropslagtanks die op gezette tijden gevuld worden. Tijdens onze projectenreizen zagen we geregeld een verzameling kannen en kruiken rond een kraantje staan, wachtend tot er weer water zou zijn.
Een tekort aan water laat zich op veel vlakken voelen: de dagloner, huisarbeider/arbeidster, verkoper/verkoopster heeft water nodig om zijn/haar dorst te lessen, om voedsel te koken, om zijn klein perkje groenten water te geven, om zich te wassen, om de kleren te wassen, kortom, water is een belangrijk levensmiddel.
Een waterput boren van 200 m tot 400 m diep, elektrische pomp en opslagtank installeren is duur en zeker niet weggelegd voor de arme boer.
Elk jaar ontvangt Ananda aanvragen van scholen of kleine dorpen voor financiële steun bij het boren van een waterput, het bouwen van een watertoren.
Wil je deze mensen steunen met een doorlopende opdracht of een gift? Dat kan, hartelijk dank! We appreciëren dit heel erg.
Alle giften gaan, zonder afhouding van enige kosten, volledig naar de financiering van projecten in India.
Elk bedrag is van harte welkom.
Bedragen vanaf 40 euro per jaar zijn fiscaal aftrekbaar.
Alvast van harte dank voor je gift.
