Onze India reis zit erop! 15 dagen van heel veel indrukken en belevenissen die in onze herinnering blijven voor de rest van ons leven. Maar gelukkig en dankbaar voor de vele mooie momenten.

15 dagen samen met z'n 10 op stap, de jongste 14 en de oudste 77 jaar, een (h)échte groep, zorgend voor elkaar. Een lach, een lied, een traan, een instemmend gebaar, een luisterend oor, een schouderklop, een helpende hand. Samen genieten van de vele kleuren, geuren en (doorgaans 'spicy') smaken, samen voortbewegend in de drukkende warmte in een dorp of in de stad, de koelte opzoekend in de bergen of in de bus (al dan niet met airco), het wakker worden na een kort nachtje rust -al dan niet op zacht of hard matras- bij een instant koffie of Indian-thee, het smullen van een groot (rood) of klein banaantje ;-)

15 dagen samen op stap, vele km's afgelegd en vele uren samen, de ogen uitkijkend naar die mensenzee in beweging met veel kabaal en getoeter, naast elkaar en door elkaar; de ogen uitkijkend naar die kleurrijke massa mensen, elkaar voorbij hollend, -rijdend, alsof het leven ervan afhangt; de ogen uitkijkend naar die velen wachtend op de al overvolle bus, zittend of staand aan een van de vele kraampjes met groenten en fruit, thee-drinkend of aanschuivend in een van de vele shops; de ogen uitkijkend naar de werkende mens op het land, op de straat, wroetend en zwetend onder een afdak van palmen of weggestoken in kleine huisjes op de rand van de stad.

15 dagen samen op stap, op bezoek bij hen die aan de rand van de maatschappij staan en die bij een tas thee vertellen wat hun noden zijn, wat hun dromen zijn; een bezoek aan de kastelozen, de uitgestotenen, de misbruikten, de gebruikten, aan zij die niet kunnen en mogen deelnemen aan de rijke, geïndustrialiseerde en geïnformatiseerde maatschappij die India is; op bezoek bij mensen ver van hier, kennismaken en de hand schudden van mensen die niet bij de pakken blijven zitten en opkomen voor zij die het niet kunnen. Een bezoek om elkaar een hart onder de riem steken, de moed erin houden om dag na dag, steen na steen, stap na stap steeds verder te doen. Het (kaars)licht aan elkaar doorgeven en zo verbonden blijven.

Na 15 dagen samen op stap, nog zoveel te vertellen, nog zoveel te doen. Dankbaar voor de goede voorbereiding en zorg voor en tijdens de reis van mensen hier en ginder. Dankbaar voor de thuisblijvers die voor huis en huisgenoten zorgden en elkeen die in gedachten (en met de blog) onze reis volgden.

Onze India reis zit erop! Straks weer aan de slag en misschien binnen enkele jaren een volgende...

Een aantal teamleden van Ananda zullen eind juli, begin augustus, een projectenreis ondernemen, zodat zij de harde realiteit van de Indiase samenleving – vooral dan voor de armste bevolkingsgroepen – beter leren kennen.
Elk teamlid die mee reist bekostigd volledig zelf de reis.
De kennis en ervaring die zij zullen opdoen zal later omgezet worden in zinvolle projectensteun, financiële acties, goede informatie voor de sponsors, de meewerkende scholen, catechesegroepen en een ruimer publiek.

Bijzonder hoopvol voor de werking van Ananda is dat drie jonge gezinnen mee ingeschakeld zijn in de gehele werking en ook meegaan op projectenreis. Zoals Zuster Jeanne Devos het verwoord : “Alhoewel wij nooit het einde zullen zien van het werk dat wij doen, het is in gang gebracht… het bewegen van de stroom … dat is wat telt !“